Brak Akceptacji

Jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się wspomnieć wam o swojej rodzinie..nie to żebym jej nie miał, przecież każdy „jakąś” ma..jak to zwykle w życiu bywa odnośnie wszystkiego to jedynie kwestia jakości..tutaj stwierdzenie, że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu nabiera nowego znaczenia..moja matka umarła kiedy byłem jeszcze mały..w sumie to słabo ją pamiętam..nie mam rodzeństwa, przynajmniej żadnego, o którym bym oficjalnie wiedział..ojciec?..jemu poświęcę nieco więcej uwagi, to taki typ człowieka lubiącego się pochwalić..niedowartościowany egoista.Dopóki robiłem to czego chciał byłem najlepszym na świecie synem, liczył, że zrobię zawrotną karierę, a on będzie pławił się w blasku mojego sukcesu, kiedy uświadomił sobie, że zachodzą we mnie zmiany wymykające się spod jego kontroli zamiast mi pomóc jak na najbliższą osobę przystało, powiedział mi, że się za mnie wstydzi, bo jako mężczyzna nie potrafię rozwiązywać swoich problemów i stawić im czoła, uważał, że coś sobie uroiłem, żeby nie pracować i żyć na jego koszt..od wielu już lat nie mamy ze sobą żadnego kontaktu..nie żebym tego jakoś specjalnie potrzebował, ale to po prostu przykre, wychowujesz się z kimś, macie ze sobą wiele wspomnień, później jedno twoje potknięcie i wszystko idzie w zapomnienie..