Nowy dzień

Dziś wydarzyło się tyle rzeczy, że nawet sam nie wiem od czego zacząć.. może trudno będzie wam w to uwierzyć, ale wreszcie zrobiłem coś dla samego siebie, coś dla swojej przyszłości, coś co chyba w tej chwili kiedy o tym myślę zupełnie mnie przerasta. Nie chcę nazywać tego szumnie jakąś ogromną zmianą, ale z pewnością jest to spory krok w moim życiu. Dla was, jeśli nie macie tego typu problemów wyjście z domu do pracy czy spotkanie się ze znajomymi to codzienność, rutyna, coś normalnego, co nie wymaga od was żadnego wysiłku, dla mnie to wyzwanie, niemal szaleństwo. To właśnie dziś wykonałem telefon do mojego przełożonego, z prośbą o zmianę trybu pracy i powrót do redakcji. Na początek może tak na 2 -3 dni w tygodniu, muszę najpierw sam sprawdzić jak sobie z tym poradzę.. to tylko tak na próbę i zobaczymy co będzie dalej.. zgodził się.. zawsze był wobec mnie bardzo w porządku, łudzę się, że to nie jedynie kwestia współczucia z jego strony. W każdym razie od wtorku wracam do.. życia. Z jednej strony to napawa mnie takim optymizmem ,a z drugiej boję się czy przezwyciężę własny strach.. dodatkowo zbliżają się święta.., które jak co roku spędzę samotne..