Terapii ciąg dalszy

Ostatnio wspominałem o sposobności spotkania nowych ludzi  podczas terapii. Wspomniałem między innymi o Kasi i Marcinie są oni ważną częścią naszej grupy, są ludźmi którzy przeszli najwięcej. Chciałbym się podzielić z wami pewnymi przemyśleniami. Mianowicie czy myślicie, że taka terapia podczas której wyzbywa się swoich lęków oraz zdradza praktycznie najgłębsze sekrety przed praktycznie obcymi ludźmi może doprowadzić do tego iż kiedyś mogę właśnie z tymi ludźmi być przyjaciółmi? Zastanawia mnie to od pewnego czasu, oczywiście mój główny cel się nie zmienił chcę się wyzbyć moich lęków i w miarę normalnie żyć. Ale jeśli przy okazji istnieje możliwość poznania i zbliżenia się z wartościowymi ludźmi czy nie spróbować ? W końcu kto mnie lepiej zrozumie, jak ludzie którzy doświadczyli również doświadczyli tego samego co ja ?   Chciałbym również wspomnieć o moim ojcu. Mianowicie spotkałem się ostatnio z jego obecną partnerką i uzgodniliśmy, że porozmawia z ojcem i namówi go na spotkanie byśmy spróbowali się pogodzić. Jeśli ojciec się zgodzi tym razem na pewno się nie wystraszę. Ponieważ czas tą sprawę wreszcie zakończyć.