Powrót na terapię

Piątek to był ten dzień.. mój wielki powrót.. pierwszy dzień terapii po bardzo długiej nieobecności, dziwnie się tam czułem, niby znam to miejsce, a jednak jest w nim coś niepokojącego.. tam uaktywnia się moje drugie „ja”, tam mogę się otworzyć.. mimo, że są to dla mnie obcy ludzie, to jednak mają podobne problemy.. nikt nie zrozumie mnie lepiej od nich, nikt mnie nie ocenia.. nie patrzy na mnie jak na dziwadło.. po pierwszej godzinie poczułem się tam jak w domu, jakbym od dawna stanowił nieodłączną część tego miejsca, to uczucie jest nieco uzależniające.. rozmawiałem z moim opiekunem, pozwolił mi dołączyć do nowo powstałej grupy, z którą będę się spotykał przez następnych kilka tygodni.. ludzie zagubieni jak ja, każde z osobna jest tak kruche, jednak razem stanowimy siłę..